One

Tavsif

U qorong‘u o‘rmon o‘rtasida uyg‘ondi. Oy nuri zich shoxlar orasidan zo‘rg‘a ko‘rinardi va tun ko‘kragiga og‘ir yuk bo‘lib tushayotgandek edi. Yaqindagina u do‘stlari bilan kulib o‘tirgan bo‘lsa, endi u o‘z ovozidan judo bo‘lib, yolg‘iz qolgan edi. O‘rmon nafas olayotgandek tuyulardi. Barglar o‘z-o‘zidan shivirlar, daraxtlarning soyalari unga tomon cho‘zilardi. Har bir qadam sovuq dahshat bilan yo‘g‘rilgan, oyoq ostidagi har bir shoxning sinishi xavfdek tuyulardi. U tun uni siqib borayotganini his qilib borardi va tushundi: u endi butkul yolg‘iz va o‘rmon uni hech qachon qo‘yib yubormaydi.